Jaco, dankie vir jou reaksie. My reaksie op 'n reaksie raak egter nou so lank dat ek 'n nuwe brief daarvan moet maak. Jy maak egter een afleiding waarmee ek glad nie saamstem nie.
Om jou aan te haal: “Jy is geregtig op jou godsdienstige beskouing oor die onderwerp, maar het geen morele of enige ander vorm van reg om jou siening op ander af te dwing nie.”
Ek weet nie waarom jy so reageer nie. Ek het 'n standpunt gestel, maar ek kan jou die versekering gee dat dit heeltemal teen my grein ingaan om daarop aan te dring dat ander soos ek moet dink. Almal het die reg om van my te verskil – selfs my kinders!
Miskien was ek effens moedswillig. Jones het net 'n algemene, onpersoonlike stelling gemaak en die “ou mense” is my invoeging, juis om te verseker dat ons nie op die onpersoonlike vlak bly nie – dit gaan oor mense wat tans nog lewe! My probleem met Jones is nie dat hy die saak aangeroer het nie, inteendeel dit is 'n belangrike saak wat bespreking regverdig. Wat my pla is dat hy, as bekende teoloog, in hierdie en ander sake, sy saak stel sonder dat die Bybel of sy christelike oortuigings ter sprake kom.
Hierdie kwessie van genadedood is 'n taai een wat van alle kante beskou moet word, voor 'n mens 'n uitspraak durf maak. Jou spontane reaksie word waardeer maar hierdie saak verg meer as die vinnige gryp na 'n vuurwapen. Ons weet wat kan gebeur en wat gebeur het as 'n vuurwapen sommer gegryp word (nogtans het 'n mens groot deernis met alle partye).
Ek kan dadelik aan een geval dink wat my punt ondersteun. Dit was dr Chris Barnard, die eerste hartoorplanter, wat die storie vertel het (dis lank gelede wat ek dit gelees het en hopelik is al my feite korrek). Dit was skynbaar in sy hospitaaljaar. Hy was op nagdiens en daar was 'n vrou in erge pyn agv kanker. Sy het, erg emosioneel, daarop aangedring dat hy haar uit haar lyding moet verlos. Hy het selfs sover gegaan om 'n inspuiting voor te berei, maar het nie tot die daad oorgegaan nie, maar die morfien in die wasbak weggespuit. Die volgende dag het hy haar weer gesien en sy was heeltemal 'n ander mens, sonder pyn en het weer kans gesien vir die lewe.
Jy moet nie dink dat 'n mens soos jy ouer raak noodwendig minder lief vir die lewe is nie. Daar was gevalle oorsee waar van die ou mense se grootste vrees was dat hulle deur 'n verpleegster uit die lewe gehelp kan word – hulle was erg bekommerd en hewig ontsteld.
As ons sê maar ou mense wettiglik uit hulle ellende help (darem met hulle toestemming!), bly dit dalk nie daarby nie. Wat van kinders wat met uiterste gebreke gebore word – waarna as koolkoppe verwys word. Dink aan al die geld wat ons kan spaar deur van hulle ontslae te raak!! Ek hoop elkeen wat hier lees word deur hierdie woorde gewalg, want anders is daar groot fout met ons. Op een of ander wyse sal daar 'n instelling en mense moet wees by wie beslissings oor sulke gevalle geneem moet word. Het lank gelede iemand se betoog oor 'n soortgelyke situasie gevolg. Sy belangrikste punt was dat as hierdie soort benadering meer as twee eeue gelede in bv Duitsland toegepas was, Ludwig von Beethoven een van die slagoffers sou gewees het, want die omstandighede van die gesin waaruit hy voortgespruit het, was eenvoudig ellendig en lede van sy familie subnormaal. Laat ons liewer nie met hierdie soort stories voortgaan nie, maar vir mekaar sê, ten spyte daarvan dat eerbied vir die lewe negatiewe implikasies het, dit altyd een van ons hoogste beginsels moet wees.
Groetnis
George
Kommentaar
Beste George.
Ek hou meer van jou benadering in hierdie brief as die vorige mbt genadedood, en waardeer die feit dat jy ook ruimte vir ander sieninge huldig, dws jou sienswyses nie op ander wil afdwing nie.
Soos reeds gesê. Ek het nie Jones gelees nie, dus kan geen kommentaar oor hom lewer nie. Die feit dat jy hierbo skryf: "Op een of ander wyse sal daar 'n instelling en mense moet wees by wie beslissings oor sulke gevalle geneem moet word." is 'n erkentenis aan jou kant dat daar ruimte vir genadedood is, en by implikasie dat die huidige wetgewing mbt die saak gewysig moet word.
Soos Johan Smit in respons op jou vorige brief geskryf het: "Dit gebeur egter slegs op versoek van die pasiënt en is nie 'n willewragtige doodmaak van oumense nie." Nederland, België en Luksenburg het streng wetgewing om te keer na hierdie "willewragtige doodmaak" van mense. In Switzerland, is dit 'n staatsvereiste dat die pasiënt self die gifmiddel moet inneem. Ander mag dit voorberei, maar mag dit nie toedien nie.
Suid-Afrika kan die bestes van al hierdie lande se wetgewing inlyf en aanpas vir ons eie doeleindes. Solank genadedood nie gewettig is nie, sal mense soos Ge Korsten hul lewe in eie hande neem met die gepaardgaande skande daaraan tans verbonde, wat 'n klad vir die familie kan wees.
Jaco Fourie
Hello,
Verskoning, die datum van Maart is verkeerd, dit is 1 Februarie 2013, na siekte van ongeveer Oktober 2012.
Hello Wouter
Ek wens jou die beste van gesondheid toe.
Chris
Beste Wouter
Jammer om te hoor van jou siekte. Hierdie is voorwaar 'n baie moeilike onderwerp, want die mens se oorlewingsdrang is sekerlik sy sterkste drang. Ek dink nie mens kan net swart of wit gaan tov genadedood nie. Al is daar geen godsdiensoortuigings betrokke nie en slegs kliniese besluite, bly dit 'n ontsettende moeilike stap om te neem.
Ek weet nie of ek so 'n besluit self sal kan neem nie,tensy ek in uiterste pyn verkeer.Miskien sal ek dan nie eers wil doodgaan nie.Dis maklik om te praat as mens nie self daar is nie.Dus blyk dit 'n bitter moeilike kwessie waar elke geval uniek behoort te wees.
Ek wens jou alle sterkte toe en bedank jou vir al die jare se ingeligte onderwerpe waarmee jy ons nuuskierigheid prikkel. Mag dit nog lank vir jou moontlik bly. Ek lees altyd jou briewe met respek en waardering!
Groetnis
Perdebytjie
Beste Wouter
Dit is met skok dat ek van jou siekte verneem, heelwaarskynlik die rede vir jou lang afwesigheid hier op SêNet. Hopelik raak die medikasie nooit op nie, sodat jy nog 'n lang lewe vorentoe mag geniet.
Beste wense vorentoe, en dankie vir jou opjektiewe bydraes hier op SêNet. Soos voorheen gesê, weens die aard van my werk, kry ek nie veel tyd vir indiepte studies oor sekere onderwerpe nie, dus dien jou skrywes vir my as kortpad vir nuwe insae.
Jaco Fourie
Jaco, dit lyk nie vir my of ons mekaar heeltemal verstaan nie. My benadering in die twee briewe is nie verskillend nie. Vir my is dit reeds donkiesjare 'n vanselfsprekenheid dat ander van my kan en mag verskil. Dis ook nie vir my duidelik hoekom jy Ge Korsten se naam noem nie – hy was nog heeltemal op die been en aan die gang toe hy sy eie lewe beëindig het – was depressie nie die groot probleem nie en het hy iets met ons besprekingspunt te doen?
My stelling: "Op een of ander wyse sal daar 'n instelling en mense moet wees by wie beslissings oor sulke gevalle geneem moet word." is nie 'n erkentenis dat daar ruimte vir genadedood is nie. Ek het hierdie stelling gemaak om by Beethoven uit te kom en te wys op die verskriklike implikasies van hierdie soort beskouings. Dat ons die saak kan bespreek is nie 'n probleem nie – ek dink daar is moontlik groot ooreenkomste tussen my en Liz Carr se standpunte. Dat daar groot probleme sal wees (en om 'probleme' 'uitdagings' te noem verander geensins die saak nie – dis nou eintlik weer vir die ANC bedoel) is nie te betwyfel nie.
Iets waaraan ek nooit gedink het nie word deur Wouter geopper, nl die ellendige Amerikaners, wat sommer dadelik sake beduiwel op tipies Amerikaanse wyse. Stel jou voor 'n terminale pasiënt lê op sy hospitaalbed sy opsies en oorweeg (hy is in 'n staat wat genadedood toelaat) en probeer hard om 'n morele en objektiewe besluit te neem en hier kom die vervloekte siekefonds en verklaar dat hulle nie vir chemoterapie sal betaal nie maar wel vir genadedood! Jaco, dan het 'n man seker die reg om onverskillig met 'n vuurwapen te word. Dit sal my nie verbaas as van die state vir sulke wetgewing stem sodat die betrokke staat se mediese instellings meer 'besigheid' kan kry nie, want nie een van die state om hulle het nog sodanige wetgewing aanvaar nie. Miskien kan Francois Williams my van 'n klomp vloekwoorde voorsien! (Hy moet my nou tog net nie ernstig opneem nie!)
Wouter, ek is werklik jammer om te hoor van jou omstandighede. Dis heel moontlik dat jy nog vir baie jare jou bydraes hier kan lewer, nie dat ek noodwendig met jou saamstem nie. Miskien moet jy ook probeer om verby die amptelike mediese benadering te kyk. Lees op die internet oor Bob Beck. Hierdie professor het twee interessante elektroniese toestelle gebou waarvan jy moet kennis neem. Jy het seker al die tekening gesien van die vlieënde reier met die padda in sy bek – die padda se twee voorpote is buite die voël se bek en hy probeer die reier wurg. Onder die tekening staan: “Never, never give up!!!” Iemand fluister nou in my oor dis 'n Amerikaanse kunstenaar wat vir hierdie tekening verantwoordelik is!
Allerbeste wense vir 'n lang en gelukkige toekoms.
George
Hello Chris, Perdebytjie & Jaco.
Verskoning George - hierdie skrywe van jou het ek nou eers gesien en baie dankie daarvoor.