As my vingers liefderik gly
Deur my seuntjie se strooiblonde hare
Fassineer die diep asemhaling my
En die gespanne vuisie, wat uitbundig
Klou aan ’n bestaan wat net ‘n groot
Mens se brein besorgd moet laat
Die klein skoonheid wat die wêreld kaalvuis
Nader – huppelend skitter in die vêrte
Soos ’n engel. Onelegant gewond neerstort
In die stof. Klein perfek met selfs
Die piepie parmantig ‘n regte slurpie
Refrein:
Vlieg nou vreesloos – eers so met die knersegryp
En as die tyd ryp is vir sweef met ruwer gelaat
Gaan jy bedag wees; omrol om die val te stuit?
Teken in op LitNet se gratis weeklikse nuusbrief. | Sign up for LitNet's free weekly newsletter.